Σωκράτης Γεωργιάδης

Ο Σωκράτης Γεωργιάδης είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη συνεισφορά του στην εκπαίδευση. Το έργο του στην πνευματική ζωή του τόπου, έχει σημείο αναφοράς, την ίδρυση του Γυμνασίου της Ευρύχου. Η θεμελίωση ενός εκπαιδευτηρίου στην εποχή του, απαιτούσε προσωπική θυσία και όραμα.

Ο Σωκράτης Γεωργιάδης, γεννήθηκε τέλη του 19ου αιώνα –1892- στο χωριό Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου, αλλά καταγόταν από την Ευρύχου. Ο κύκλος της ζωής του ολοκληρώθηκε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το 1960. Ο συναισθηματικός δεσμός με τον τόπο καταγωγής του, σηματοδότησε τα οράματά του, όπως προκύπτει από τη ανασκόπηση της ζωή του.

Η προσωπική ευτυχία του Σωκράτη Γεωργιάδη, συνδέεται με το γάμο του με την Τιμοθέα Λοϊζίδη. Η σύζυγος του Σωκράτη Γεωργιάδη, είχε καταγωγή από τη Φλάσου και του χάρισε τρεις θυγατέρες.

Η φοίτηση του στο Παγκύπριο Διδασκαλείο-1911- αποτελεί την αφετηρία της πορείας του, στο χώρο της εκπαίδευσης. Με την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Διδασκαλείο, διορίστηκε ως δάσκαλος σε πολλά σχολεία του νησιού.

Η πορεία του στο χώρο της εκπαίδευσης, κορυφώθηκε με την ίδρυση ανώτερου εκπαιδευτικού ιδρύματος στην Ευρύχου. Η πραγματοποίηση του οράματός του, όπως επιβεβαιώνει η κόρη του Νίτσα Γεωργιάδου, επιτεύχθηκε μετά από πολύ μόχθο και προσωπικές θυσίες.

Ο Σωκράτης Γεωργιάδης, είχε ως σημαντικό υποστηριχτή στην προσπάθεια οικοδόμησης του σχολείου, το μητροπολίτη Κυρηνείας Μακάριο Β΄. Μετά από μια σειρά σκληρών εργασιών, το 1919, η ίδρυση της Ελληνικής Σχολής Σολέας, αποτελεί πραγματικότητα.

Η ίδρυση της Σχολής, δεν σήμαινε και το τέλος των σχεδίων του Σωκράτη Γεωργιάδη, εφόσον φιλοδοξούσε την αναγνώρισή της, ως ισάξιο εκπαιδευτήριο της ελληνικής κυβερνήσεως. Για να πραγματοποιήσει τον πιο πάνω στόχο του, όπως η Νίτσα Γεωργιάδου μαρτυρεί, αναχώρησε για την Αθήνα. Ο ειδικός σκοπός της επισκέψεως του στην ελλαδική πρωτεύουσα, ήταν να αποταθεί σε πτυχιούχους καθηγητές, προσδοκώντας να τους πείσει να διδάξουν στη Σχολή της Ευρύχου. Ο σκοπός της επισκέψεως του εξηγείται καλύτερα, αν ληφθούν υπόψη τα δεδομένα της εποχής. Αφενός, στο νησί δεν υπήρχε Ανώτατο Ίδρυμα, που θα αναλάμβανε την προετοιμασία καθηγητών, και αφετέρου ο κανονισμός αναγνώρισης μιας Σχολής ως ομότιμο Γυμνάσιο του ελλαδικού χώρου, όριζε την στελέχωση του σχολείου από καθηγητές.

Η προσπάθεια του Σωκράτη Γεωργιάδη, επέφερε καρπούς, εφόσον το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα έγινε πραγματικότητα. Στο εξής, η Ελληνική Σχολή της Ευρύχου, αναγνωρίστηκε ως «ομότιμος των εξατάξιων ελλαδικών Γυμνασίων».

Ο Σωκράτης Γεωργιάδης, ο άνθρωπος που αγωνίστηκε για τη θεμελίωση της Σχολής, αποτέλεσε δίκαια τον πρώτο διευθυντή. Η παρουσία του στα σχολικά δρώμενα της Σχολής, ήταν αδιάκοπη. Για πολλά χρόνια, αποτέλεσε το Γενικό Γραμματέα της Εφορείας.

Η αγωνιστική προσωπικότητα του Σωκράτη Γεωργιάδη, τον ώθησε στη φλογερή υπεράσπιση των πιστεύω του. Η περίοδος των Οκτωβριανών, αφύπνισε το εθνικό φρόνημα του Σωκράτη Γεωργιάδη, όπως όλων των Κυπρίων, οδηγώντας τον σε παθιασμένη συμμετοχή στα γενόμενα. Η ενεργή εμπλοκή του στα οκτωβριανά γεγονότα-1931- προκάλεσε την αρνητική αντίδραση της αγγλικής αποικιακής κυβέρνησης. Σαφέστερα, η αποικιοκρατική κυβέρνηση, στέρησε από το Σωκράτη Γεωργιάδη, την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος.

Ο Σωκράτης Γεωργιάδης κληροδότησε την αγωνιστικότητά του, στην Ελληνική Σχολή της Ευρύχου, γεγονός που αναδύεται μέσα από τη δράση της, στη διάρκεια του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνα του 1955 με 1959.

Η συμβολή του Σωκράτη Γεωργιάδη στον τομέα της εκπαίδευσης, του χαρίζει δίκαια μια θέση στην ιστορία της εκπαίδευσης του νησιού. Ο Σωκράτης Γεωργιάδης με την ίδρυση Ελληνικής Σχολής, στα χρόνια της αγγλικής αποικιοκρατίας, συνέβαλε στη διατήρηση τόσο της ελληνικής γλώσσας, όσο και των εθνικών ιδανικών.

Γιώργος Θεοχαρίδης

Ο Γιώργος Θεοχαρίδης, διάγραψε σημαντική πορεία στο χώρο της δικαιοσύνης. Η αγάπη του και η αφοσίωση του στη δικαιοσύνη, αναδεικνύεται μέσα από την επαγγελματική του σταδιοδρομία.

Ο Γιώργος Θεοχαρίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Λινού. Οι γονείς του, Ιωάννης και Ιουλιανή, τον έφεραν στον κόσμο στα τέλη του 19ου αιώνα.

Σε νεαρή ηλικία, μετά το τέλος της γυμνασιακής του μόρφωσης, μεταβαίνει στο εξωτερικό με σκοπό να εμπλουτίσει τις γνώσεις του, στον τομέα της δικαιοσύνης και των νόμων που την διέπουν.

Η πορεία του στο χώρο της δικαιοσύνης, ακολουθεί ανοδική πορεία. Συγκεκριμένα, καταφέρνει να ανέρθει σταδιακά, από το αξίωμα του δικαστή, στο αξίωμα του προέδρου των δικαστηρίων.

Οι συγχωριανοί του, οι κάτοικοι της Λινούς, σκιαγραφούν τη προσωπικότητα του Γιώργου Θεοχαρίδη, με ιδιαίτερη αγάπη. Εξαίρουν την πίστη του στους νόμους και τον αγώνα του για καταξίωση στο χώρο του δικαίου. Επιπλέον, περιγράφουν με τόνο περηφάνιας, την επαγγελματική σταδιοδρομία, του συγχωριανού τους.

Ο Θεοχαρίδης επιδίωξε παράλληλα με την επαγγελματική καταξίωση, τη δημιουργία οικογένειας. Σύμφωνα με τον κοινοτάρχη της Λινούς, η προσωπική ολοκλήρωση του Θεοχαρίδη, αποκτήθηκε μέσω οικογένειας.

Ο Θεοχαρίδης έφυγε από τη ζωή, τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, αφήνοντας πίσω του το έργο του στο χώρο του δικαίου. Ο Θεοχαρίδης, αποτελεί μια από τις προσωπικότητες που κατάφεραν με τη πορεία τους να τιμήσουν τον τόπο καταγωγής του, τη Λινού.

Πηγή: Κοινοτάρχης Λινούς, Πέτρος Ευθυμιάδης

Αντωνίου Σάββας

Ο πρώην Αρχηγός της Αστυνομίας Κύπρου, ο Αντωνίου Σάββας γεννήθηκε στο χωριό Φλάσου, στις 17 Φεβρουαρίου το 1926. Η ζωή του σημαδεύτηκε από τη πορεία του στην Αστυνομία, την οποία υπηρέτησε με αγάπη και αφοσίωση.

Σε προσωπικό επίπεδο, τη ζωή του την μοιράστηκε με την εκλεκτή της καρδιάς του, Μαρούλα, η οποία του χάρισε τέσσερα παιδιά.

Ο Αντωνίου Σάββας, φοίτησε στην Πρακτική Ελληνική Σχολή της Σολέας (σημερινό Γυμνάσιο Σολέας) και συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα, παρακολούθησε σπουδές στο αστυνομικό αγγλικό κολέγιο του Bramshill. Ουσιαστικά, με τις σπουδές εξασφάλισε τα εφόδια για την εισδοχή του στο αστυνομικό σώμα, όπου τον περίμενε μια σημαντική πορεία.

Σε νεαρή ηλικία, μόλις στα δεκαοχτώ του χρόνια, γύρω στα 1944, εισέρχεται στην Υπηρεσία της Αστυνομίας. Μετά από μια περίπου δεκαετία, συγκεκριμένα το 1955, προάγεται στη θέση του λοχία και μόλις ένα χρόνο μετά στη θέση του υπαστυνόμου.

Οι προαγωγές και οι τιμητικοί τίτλοι, δεν σταματούν για τον Αντωνίου Σάββα, εφόσον το 1959, λαμβάνει τον τίτλο του Υπαρχηγού Βοηθού Χωροφυλακής, με το βαθμό του βοηθού Αστυνόμου.

Το έτος της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 1960 προάγεται στη θέση του Υπαρχηγού της Αστυνομίας. Τον τίτλο του Υπαρχηγού της Αστυνομίας, τον υπηρέτησε πιστά για έντεκα χρόνια, δηλαδή μέχρι το 1971.

Το 1971 αποτελεί χρονολογία σταθμό, για τη επαγγελματική πορεία του Αντωνίου Σάββα, εφόσον λαμβάνει το ανώτατο αξίωμα του Αρχηγού της Αστυνομίας. Ο Αντωνίου Σάββας, υπηρέτησε το σώμα της Αστυνομίας από τη θέση του Αρχηγού μέχρι το έτος αφυπηρέτησής του, το 1986.

Ενόσω, ο Αντωνίου Σάββας, υπηρετούσε την κυπριακή αστυνομία ως Αρχηγός, επιστέγασε τη δημοσίευση ενός συγγράμματος, το οποίο σχετίζεται με τους κανόνες που διέπουν την κυπριακή αστυνομία. Ο τίτλος της συγκεκριμένης δημοσίευσης, φέρει τον τίτλο «Αστυνομικές Διατάξεις και Διαταγές της Αστυνομίας».
Η πορεία του Αντωνίου Σάββα στο αστυνομικό σώμα, σημαδεύτηκε και από τη συμμετοχή του σε διεθνείς οργανισμούς και συνέδρια. Σαφέστερα, στάλθηκε ως εκπρόσωπος του νησιού σε διεθνή συνέδρια, αλλά και σε αποστολές και σεμινάρια της Ιντερπόλ, του Διεθνούς Συνδέσμου Λιμένων και Αερολιμένων. Ο Αντωνίου Σάββας, μέσω της παρακολούθησης διεθνών σεμιναρίων, κατάφερε να μεταφέρει στο κυπριακό αστυνομικό σώμα ,τις νέες μεθόδους πάταξης της τρομοκρατίας, του σύγχρονου εγκλήματος ,αλλά και της εξάπλωσης των ναρκωτικών.

Αναμφισβήτητα, ο Αντωνίου Σάββας, ταύτισε τη ζωή του με την Κυπριακή Αστυνομία, όπως αποδεικνύει η ανασκόπηση του βίου του. Από το 1944 μέχρι και το 1986, υπηρέτησε τις διάφορες αστυνομικές βαθμίδες με συνέπεια και όραμα, για ένα εκσυγχρονισμένο αστυνομικό σώμα στο νησί.

Πηγή: Βιογραφικό Λεξικό Κύπρου, 2004-2005. Λευκωσία, εκδ. ΠΑΝ